โจโฉ : เจ้าจะปกครองบ้านเมืองแบบไหน…?
โจผี : เราควรจะส่งเสริมขุนนางที่ซื่อสัตย์ ส่งเสริมคนดีให้มีอำนาจ
โจโฉ: ผิดแล้ว…เราไม่ควรส่งเสริมขุนนางที่ซื่อสัตย์
โจผี : อ้าว…ทำไมล่ะ?
โจโฉ : ขุนนางซื่อสัตย์จะโค่นล้มเรา ความซื่อสัตย์จะทำให้ประชาชนรักเขา วันหนึ่งเขาจะเป็นอันตรายกับเรา… เราต้องส่งเสริมขุนนาง “กังฉิน” ไม่ใช่ “ตงฉิน” ให้อำนาจ “กังฉิน” ดูแลบ้านเมือง
โจผี : เลี้ยงเขาให้ดี… ให้เงินทองใช้…?
โจโฉ : ผิดแล้ว… จงอย่าเลี้ยงมันให้ “อิ่ม” เสืออิ่มจะไม่กัด…ให้เงินเดือนมันน้อยๆ กังฉินกินไม่พอ มันก็จะเอาอำนาจที่เราให้มัน ไปหาประโยชน์กับประชาชน เมื่อกังฉินใช้อำนาจเราหากิน มันกลัวจะหมดอำนาจที่นำไปใช้ในการหากิน มันก็จะปกป้องเรา… เราก็จะปลอดภัย เท่านั้นยังไม่พอ กังฉินจะมีความผิด เป็นชนักปักหลัง กังฉินคนไหนทรยศ เราก็ใช้ข้อหาที่มันโกงกินเล่นงานมัน
โจผี : แต่ทำอย่างนั้นไปนานๆ ประชาชนจะเดือดร้อนมากขึ้นๆ จะไม่ลุกมาโค่นล้มเราหรือ
โจโฉ : อย่ากลัวไปเลย… การเลี้ยงกังฉินมีวิธีการ
1. จงอย่าเลี้ยงให้อิ่ม และ
2. จงอย่าเลี้ยงให้มันสามัคคี
โจผี : อย่าเลี้ยงให้สามัคคี ทำอย่างไร…?
โจโฉ : จงให้อำนาจแก่คนที่ไม่ควรจะได้
โจผี : ทำอย่างนั้นจะได้อะไร?
โจโฉ : ได้กังฉินไว้ปราบกังฉิน… เมื่อกังฉินที่ปกครองเมืองใดทำประชาชนเดือดร้อนมากๆ มีท่าทีจะก่อความวุ่นวายลุกลามมาถึงเรา เราก็ให้อำนาจสั่งการแก่กังฉินอีกเมืองมาปราบมันลง… เมื่อโค่นสำเร็จประชาชนก็จะแซ่ซร้องสรรเสริญเรา… เราจะได้รับความดีความชอบไปในตัว ประชาชนจะรักเราด้วยแรงนิยมที่ให้คนมาขับไล่กังฉินเก่านี่เอง กับกังฉินใหม่นั้น จะช่วยเราปกครองอย่างสงบเข้าที่เข้าทางต่อไปอีกหลายปี และเมื่อถึงเวลา…เราก็ทำแบบเดิมไปเรื่อยๆ วิธีนี้เราก็จะอยู่ได้ตลอดไป...
เรื่องนี้มันใช้ได้ตลอดกาลจริงๆ อ่านจบแล้ววิเคราะห์ จะรู้เลยว่า คนที่ไม่รู้จริงๆคือประชาชนตาดำๆ ที่ไม่สนใจการเมือง มองการเมืองเป็นเรื่องไกลตัวและนี่คือบทความพิสูจน์ข้อคิดที่ผมได้มาจากหนังสือ
#Asawinlhaosri
11-07-2020
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น